တစ္ခါက နာမည္ၾကီး မိန္႔ခြန္းေျပာသူတေယာက္က သူ႔ရဲ ႔ ေဟာေျပာပြဲကို ေဒၚလာ ၂၀တန္ကိုင္ၿပီး “ဘယ္သူ ဒီေဒၚလာ ၂၀တန္လိုခ်င္လဲ” လို႔ ေမးကာစတင္ခဲ့တယ္…
ထိုအခါ … လူတိုင္းရဲ ႔လက္ေတြမိုးေပၚေထာင္ၿပီး လိုခ်င္ၾကေၾကာင္းျပတယ္…
သူကထပ္ၿပီး “ဒီေဒၚလာ ၂၀တန္ကို ခင္ဗ်ားတို႔ထဲက တေယာက္ေယာက္ကို ေပးမွာပါ… ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကို ဒီလိုလုပ္ခြင့္ေတာ့ ျပဳဦး” ဆိုၿပီး ေဒၚလာ ၂၀တန္ကို လက္ထဲမွာ လံုးေခ်လိုက္တယ္… ေနာက္ေတာ့ သူထပ္ေမးတယ္…
“ဒါကို ဘယ္သူလိုခ်င္ေသးလဲ” တဲ့… လူတိုင္းရဲ ႔ လက္ေတြမိုးေပၚထပ္ေျမွာက္ၾကျပန္တယ္…
“ေကာင္းၿပီ”လို႔ သူေျပာလိုက္ၿပီး “အကယ္၍ ကၽြန္ေတာ္ ဒီလိုလုပ္လိုက္ရင္ေကာ” ဆိုကာ ေဒၚလာ၂၀တန္ကို ေျမၾကီးေပၚပစ္ခ်ၿပီး ဖိနပ္နဲ႔ နင္းေခ်လိုက္တယ္… ၿပီးေတာ့ တြန္႔ေၾကညစ္ပတ္ေနတဲ့ ေဒၚလာ၂၀တန္ကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ၿပီး
“အခုေရာ ဘယ္သူလိုခ်င္ေသးလဲ”လို႔ ထပ္ေမးျပန္တယ္… ပရိသတ္ရဲ ႔ လက္ေတြကလည္း အရင္လို မိုးေပၚထပ္ေျမွာက္ၾကျပန္ပါတယ္…
“ဒီေတာ့ မိတ္ေဆြတို႔ အခု ခင္ဗ်ားတို႔ အလြန္တန္ဖိုးရွိတဲ့ သင္ခန္းစာတစ္ခုရသြားၾကၿပီ… ကၽြန္ေတာ္ ဒီပိုက္ဆံကို ဘယ္လိုပဲလုပ္လုပ္ ခင္ဗ်ားတို႔ လိုခ်င္ၾကတယ္… ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဒီပိုက္ဆံရဲ ႔ တန္ဖိုးက
ေလ်ာ့က်မသြားလို႔ပဲ… ေဒၚလာ ၂၀တန္က ေဒၚလာ၂၀တန္ဖိုးရွိတုန္းပဲ… ဒီလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ရဲ ႔ ဘ၀မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ ႔ မွားယြင္းသြားတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ အေျခအေနအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရွံုးနိမ့္ၾကတယ္… အနင္းေခ်ခံၾကရတယ္… အရႈတ္ခ်ခံၾကရတယ္… ဒီအခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔က
ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုးမရွိေတာ့ဘူးလို႔ စိတ္ဓာတ္က်မိၾကလိမ့္မယ္… ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ဘ၀ၾကီး ဘာပဲ ျဖစ္သြားျဖစ္သြား ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ ႔ ကိုယ္ပိုင္တန္ဖိုးေတြက ေလ်ာ့က်သြားမွာ
မဟုတ္ဘူး… အျမဲတမ္း လူတိုင္းက ကုိယ့္တန္ဖိုးနဲ႔ကိုယ္ရွိၾကပါတယ္… ဒါကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါနဲ႔…”
(ယမမင္းေလး ဘာသာျပန္သည္)
ထိုအခါ … လူတိုင္းရဲ ႔လက္ေတြမိုးေပၚေထာင္ၿပီး လိုခ်င္ၾကေၾကာင္းျပတယ္…
သူကထပ္ၿပီး “ဒီေဒၚလာ ၂၀တန္ကို ခင္ဗ်ားတို႔ထဲက တေယာက္ေယာက္ကို ေပးမွာပါ… ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ကို ဒီလိုလုပ္ခြင့္ေတာ့ ျပဳဦး” ဆိုၿပီး ေဒၚလာ ၂၀တန္ကို လက္ထဲမွာ လံုးေခ်လိုက္တယ္… ေနာက္ေတာ့ သူထပ္ေမးတယ္…
“ဒါကို ဘယ္သူလိုခ်င္ေသးလဲ” တဲ့… လူတိုင္းရဲ ႔ လက္ေတြမိုးေပၚထပ္ေျမွာက္ၾကျပန္တယ္…
“ေကာင္းၿပီ”လို႔ သူေျပာလိုက္ၿပီး “အကယ္၍ ကၽြန္ေတာ္ ဒီလိုလုပ္လိုက္ရင္ေကာ” ဆိုကာ ေဒၚလာ၂၀တန္ကို ေျမၾကီးေပၚပစ္ခ်ၿပီး ဖိနပ္နဲ႔ နင္းေခ်လိုက္တယ္… ၿပီးေတာ့ တြန္႔ေၾကညစ္ပတ္ေနတဲ့ ေဒၚလာ၂၀တန္ကို ေကာက္ကိုင္လိုက္ၿပီး
“အခုေရာ ဘယ္သူလိုခ်င္ေသးလဲ”လို႔ ထပ္ေမးျပန္တယ္… ပရိသတ္ရဲ ႔ လက္ေတြကလည္း အရင္လို မိုးေပၚထပ္ေျမွာက္ၾကျပန္ပါတယ္…
“ဒီေတာ့ မိတ္ေဆြတို႔ အခု ခင္ဗ်ားတို႔ အလြန္တန္ဖိုးရွိတဲ့ သင္ခန္းစာတစ္ခုရသြားၾကၿပီ… ကၽြန္ေတာ္ ဒီပိုက္ဆံကို ဘယ္လိုပဲလုပ္လုပ္ ခင္ဗ်ားတို႔ လိုခ်င္ၾကတယ္… ဘာလို႔လဲ ဆိုေတာ့ ဒီပိုက္ဆံရဲ ႔ တန္ဖိုးက
ေလ်ာ့က်မသြားလို႔ပဲ… ေဒၚလာ ၂၀တန္က ေဒၚလာ၂၀တန္ဖိုးရွိတုန္းပဲ… ဒီလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ရဲ ႔ ဘ၀မွာလည္း ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ ႔ မွားယြင္းသြားတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ အေျခအေနအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္
ကၽြန္ေတာ္တို႔ ရွံုးနိမ့္ၾကတယ္… အနင္းေခ်ခံၾကရတယ္… အရႈတ္ခ်ခံၾကရတယ္… ဒီအခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔က
ကိုယ့္ကိုယ္ကို တန္ဖိုးမရွိေတာ့ဘူးလို႔ စိတ္ဓာတ္က်မိၾကလိမ့္မယ္… ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔
ဘ၀ၾကီး ဘာပဲ ျဖစ္သြားျဖစ္သြား ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ ႔ ကိုယ္ပိုင္တန္ဖိုးေတြက ေလ်ာ့က်သြားမွာ
မဟုတ္ဘူး… အျမဲတမ္း လူတိုင္းက ကုိယ့္တန္ဖိုးနဲ႔ကိုယ္ရွိၾကပါတယ္… ဒါကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါနဲ႔…”
(ယမမင္းေလး ဘာသာျပန္သည္)
